Georgia Open 2020

Kaart die aangeeft waar Rome ligt

Dinsdag 10 maart:
Zondag ben ik naar Amerika gevlogen voor het spelen van twee toernooien. Het eerste toernooi is de Georgia Open, een ITF 1 toernooi. De reis verliep goed en na een ietwat korte nacht (hallo jetlag!) had ik gisteren een goede trainingsdag. Twee tennissessies en daarna nog een training in de fitness van het hotel. 
Vandaag begon de dag (naar verwachting) met regen. En dat duurde lang… Dus in de ochtend in het hotel weer de fitness in geweest, in de middag klaarde het uiteindelijk toch nog op. Dankzij de KNLTB mannen werden de tennisbanen bespeelbaar en konden we een goede tennistraining afwerken. Na een massage zat de sportdag er weer op. 
De loting voor het enkelspel heeft inmiddels plaatsgevonden. Op papier is het de zwaarst mogelijke loting die ik kon krijgen. Mijn tegenstander van donderdag zal morgen beslist worden. Een foto van de loting heb ik op Twitter gedeeld. 

Woensdag 11 maart:
Toen ik wakker werd regende het niet, maar het was wel flink nat buiten. Na een paar uur vertraging konden we toch allemaal de baan op. In mijn geval alleen om te trainen, omdat ik een “bye” had in de eerste ronde van zowel het enkelspel als dubbelspel. 
Morgen mag ik twee keer aan de bak. In de ochtend (mits we geen uitloop hebben door regen) in het enkelspel tegen Micha Spaanstra, in de middag samen met haar in het dubbelspel. 

Donderdag 12 maart:
Het toernooi was voor mij nog niet begonnen of het was alweer voorbij vandaag… Gisteravond kondigde president Trump aan het luchtverkeer van Europa naar de VS te zullen stilleggen vanaf morgenavond. Dus vond ik het verstandig om morgenavond nog naar huis te gaan vliegen, toernooi of niet. Een tijd later kregen we bericht dat alle toernooien de komende zes weken, inclusief deze week, gecancelled worden door de ITF. Na als Nederlanders de hele ochtend in de stress te hebben gezeten heeft nu iedereen een nieuwe vlucht gevonden. Ik vlieg vanavond nog naar Nederland terug, morgen ben ik weer thuis. 
Ik heb het verschrikkelijk te doen met de organisatoren van de toernooien. Zij steken er ziel en zaligheid in, werken er maandenlang naartoe. En dat alles meestal vrijwillig. En dan zo’n abrupt einde. Ik vind het echt heel erg voor ze. Het prijzengeld en de punten worden verdeeld, maar dat kan me nu eerlijk gezegd gestolen worden. De organisatoren doen werkelijk alles voor ons om ons tot het laatst te blijven verzorgen. Ze komen de maaltijden naar het hotel brengen, regelen transport naar het vliegveld (dat hier 1,5 uur vandaan ligt, dus het is een flinke klus) voor iedereen die nieuwe vluchten heeft geboekt en ondersteunen ons waar ze maar kunnen. Terwijl ze zelf ook een schouder nodig hebben op dit moment. Wat een gouden mensen. 

Groetjes Marjolein